19-06-07

optimistisch stokje 2

weeral lang geleden, het was geleden dat ik als milicien in duitsland zat.

niet dat het spectaculair is, of was, niet dat ik iets heb gedaan, niet dat ik iets heb verwezenlijkt, maar achteraf bekeken een gebeurtenis waarvan ik achteraf wel een prettig gevoel had, kom ok, waar ik dus optimistisch fier op was, ben.

ik ben de stilte zelve, vertelde niet rap iets, zal nooit als eerste een gesprek aangaan, maar op een gegeven moment na een zware dagtaak tegen de avond kwam er ne mede-milicien naar mij toe na een een discussie van enkelen waarvan ik heel even met mijn snoet ertussen gekomen was, ik weet al lang niet meer over wat het ging, kreeg ik de opmerking van:

awel gij zijt ne rare, als ge moet praten zwijgt ge, als ge moet zwijgen, praat ge, maar als ge iets zegt is het direct raak.

zelf had ik het nooit gemerkt dat ik zo was, maar nu achteraf bekeken vind ik dit geweldig en ben er fier op, als dat nu niet optimistisch is:-)

heb achteraf wel dik naar mijn kloten gehad van hetgeen wat ik gezegd heb, al weet ik niet meer over wat het ging.

23:31 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: optimistisch stokje |  Facebook |

het optimistisch stokje

shamrock heeft mij een een stokje gegeven, het optimistisch stokje, op zich niet zo erg, maar dan moet het nog gaan over de goede dingen zijn die ik verwezenlijkt heb en nog die dingen waarvan ik fier op zou moeten zijn, ik kan u vertellen dat dit een zeer lange zoektocht gaat worden, en dan nog wel tien dingen.....

hier komt mijn eerste verwezenlijking waar ik op een kort momentje zelfs echt fier op was:

zoals jullie al weten (indien niet, nu wel) ben ik helemaal nooit goed geweest in nederlands, toen het abn, hihihi het bewijs dat ik niet beschaafd ben want ik ben niet goed in algemeen beschaafd nederlands, en ik ben er nog steeds niet goed in.

we moesten een opstel maken over de verhouding noord/zuid op vlak van de wereldkaart. ik heb deze keer heel hard mijn best gedaan om een kei goed opstel te schrijven (het onderwerp intereseerde mij wel). het moest een opstel zijn van 4 volle blz. ik deed extra mijn best, want er was een nieuwe (tijdelijke) lerares, en ik wou toch eens meer dan 4/10 halen, ja dat was mijn max wat ik ooit heb gehaald.

mijn opstel was eindelijk klaar, en ik moet toegeven, ik was niet alleen fier, maar supper fier op mijn eigen opstel, ze zat enorm goed in elkaar.

maar om er toch maar zeker van te zijn heb ik eerst mijn opstel aan mijn broer en ne goede klasgenoot (vriend) laten zien of er ergens fouten in zaten, ik wou echt het max aan punten halen. en mijn fierheid werd nog groter doordat zij het ook een geweldig opstel vonden waarvan zij geen fouten in zagen.

ik vergeet dat moment nooit, ik diegene die nooit goed was in nederlands, die nu een supper opstel heb gemaakt, mijn verwachting was op zijn minst een 8/10, ja dat was het zeker waard, en ja ik was er enorm fier op dat ik eindelijk eens een goed werk heb geschreven.

mijn opstel kwam terug, spannend, lap, voor de moeite, heb een 2/10 gekregen, deed mijn blad open, zag het blauw van mijn eigen stylo al niet meer, was allemaal rood ingekleurd. ook mijn mening bleek al fout te zijn, sinds toen heb ik nooit iets meer goed kunnen doen bij deze leerkracht. ze heeft mij de rest van het jaar scheef bekeken en op alles en nog wat willen pakken, toen kwam ik nooit meer hoger dan een 2/10 op gelijk eender wat, hoe ik ook mijn best deed.

21:36 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: optimistisch stokje |  Facebook |