02-11-07

het koude graf

Het is friskes, een zacht briesje waait door mijn kaal geschoren kopke, ik zie mijn eigen adem uit mijn mond komen. De maan is naar mij toe aan het lachen, ik lach terug. Het is vrij helder, de sterretjes zijn allemaal duidelijk zichtbaar, ze helpen de lachende maan die soms van gezicht veranderd door de paar wolkjes die proberen dreigend over te komen, op te lichten.
 
Stillekensaan nader ik de kerk die met zijn klokkentoren de maan zijdelings streelt waarvan de haan aan de top net lijkt te leven. Tussen alle onopvallende koude grijze arduinen grafstenen is er ééntje die oplicht door het licht van de maan, één heel mooi witte marmeren verzorgde grafsteen. Ik kniel mij neer, nee niet om te bidden, maar om het van naderbij te bekijken. Ik zie een foto hangen net boven vreemde inscripties volledig omringd met engeltjes, wat een mooie afbeelding: het is een lachend vrolijk meisje met lang blond haar, knal heldere blauwe ogen die nog eens benadrukt worden door het schijnen van de maan op het graf.
Ik kijk verder naar beneden, er staat een vreemde tekst op, ik vind ze toch vreemd: “hier rust Ayala, ze is van ons heengegaan op zes jarige leeftijd op de zesde juni tegen onze zin in, maar god heeft er anders over beslist”.
Er heerst een ongelooflijke stilte rondom het kerkhof, ik hoor plots kleine korte lichte kraakjes, er valt een bruin-rood blad op de tekst van het mooie witte marmeren graf, het is een blad van een inheemse eik, ja een inheemse, geen Canadese eik, maar een inheemse, krak. Instinctief draai ik mij om, ja daar staat die oeroude eik, bijna al zijn blaren verloren. Ze is minstens vijfhonderd jaar oud, maar staat nog als een heerser zo bombastisch en fier om over het kerkhof te waken, zijn takken zijn al zo immens groot, ze zijn lichtjes krakend aan het bewegen alsof het armen zijn van een octopus die gestuurd worden door, pssssss de duivel.
Ik draai mij terug om naar het graf, het witte graf heeft nu een rode schijn, ik kijk naar boven naar de maan, de wolken hebben al dreigendere porporties aangenomen, de maan is roodgloeiend gekleurd, dong, dong, dong, twaalf keer luide de klokkentoren, de haan ook reeds roodkleurend, het is middernacht.
Het wordt plots veel killer, er komt mist op, gek, het is eerder nevel die over de grond blijft heen dwarrelen. Ik draai mij weer om, die foto, die foto: het wit van de ogen van het meisje waren nu vuurrood, de pupillen fluoricerend groen. Het graf begint te veranderen in een pik zwarte blinkende koele granieten steen. Het blanke gelaat van de engeltjes beginnen schaamrood te worden, hun vleugeltjes zijn aan het transformeren naar kleine geweien zoals van bokken. de nevel begint mij te omhelzen waardoor het noch killer aanvoelt.
De nevel wordt gloedrood, de nevel begint meer in beweging te komen, ze is reeds verspreid over het gehele kerkhof. De beweging concentreert zich voornamelijk rondom het graf, tussen de contouren van het graf komt een enorme rode gloed uit die de mist naar omhoog duwt, het graf begint te zakken, zeer, zeer, zeer langzaam in de grond tot ze volledig is verdwenen, stilte, ongelooflijk stil wordt het, ik wil weg rennen, maar blijf stokstijf geknield staan, er is een bepaalde kracht die mij vast houd.
Het gat is nu helemaal rood, ik zie iets naderen, het wordt groter, ppffpfpfpfp immense grote geweien van een bok komen naar mij af, dan zie ik, jawel Lucifer hemzelvc, ogen zo vol met haat, zijn aangezicht zo rood dat de nevel sissend aan het verdampen is.
Ik hoor plots een ijzige ruwe stem zo koud dat een heuvel in de woestijn direct zou omtoveren in een ijsberg, ja, Lucifer komt mij halen en moet hem aanhoren en gehoorzamen als een lammeke: “zijt welgekomen in mijn duivelse speeltuin” klonk het.
 
Plots: dong, één dong van de klokkentoren, ik voelde mijn hart kloppen in mijn keel, één uur.
Yep, alles weg, alles weer normaal pfffff. Met trillende  benen ga ik naar huis, ik ga effe rusten in mijn koninkrijk met een lekker biertje in de hand, ne Satan Red, die smaakt!
satanr
NO INBEV 

06:14 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (16) | Tags: het graf, lucifer, marmer, satan red |  Facebook |