04-10-07

de kracht van het kleine geschenk

iedereen wordt wel eens overstelpt met geschenkjes -alléz de meesten toch- , groot en klein, bij verjaardagen, zieken, cummunies enz. maar dikwijls zit de kracht van het geschenk in het kleine, geen duur speelgoed, geen dure ring of wat dan ook.

wanneer men niet weet wat je moet kopen worden er traditiegetrouw dikwijls naar een fles wijn, een fruitkorf en weet ik veel wat nog allemaal gegrepen.

het is het symbool wat telt, en hoe het geschenkje werd gepresenteerd. bij de eerste communie van het zoontje van mijn jongste broer heb ik hem één appel cadeau gegeven die weleenwaar zodanig verpakt was dat je niet kon zien wat het was, want het verrassingseffect is wel belangrijk. hij was in ieder geval enorm enthousiast met zijn cadeautje (bravo), niemand mocht eraan komen, het was "zijn" appel, ook al waren er nog genoeg appels in huis.  het ging zelfs verder: s'anderendaags in zijn schooltje werd er verteld wie wat iedereen zoal heeft gekregen: die éne appel was het gespreksonderwerp van de dag, er werd die ganse dag enkel over die éne appel gesproken werd ons later verteld door de juf. tot zelfs op het einde van de week kwam die appel nog eens ter sprake, is dat niet fantastisch.

op bezoek in de kliniek van mijn schoonzus bij de geboorte van mijn petekind heb ik haar één praline verpakt in een doosje waar normaal een ring in thuis hoort gegeven. desondanks alle andere traditionele cadeau's zoals ne halve kg praline, wijn, fruitkorf en bloemen was het net die éne praline die zoveel inpakt heeft gehad. ik heb van haar een enorme appreciatie  gekregen. die éne praline smaakte ook 100 keer beter dan de anderen, ze heeft genoten van die praline.

en om eerlijk de waarheid te zeggen hebben het enthousiasme van dat manneke en de appreciatie van mijn schoonzus mijzelf ook deugd gedaan. 

15:41 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (14) | Tags: geschenk |  Facebook |