08-09-08

Objection overruled

Vergissen is menselijk,

vergeven is goddelijk!

 

16:30 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

Ik denk dat ik nu weet waar je telkens naartoe wilt watje, maar als neutrale zeg ik: "Vergeven is ook menselijk!"
Alhoewel ik nog zelden vergeef!

groetjes

Gepost door: maike | 08-09-08

Reageren op dit commentaar

@Maike yep, klopt. maar er is nog een verschil tussen vergeven en vergeten.

Gepost door: watje | 08-09-08

Reageren op dit commentaar

oei Maaike juist met ouder worden zou je meer verzachtender moeten worden en juist meer moeten kunnen begrijpen en zo ook vergeven.

Als je dat niet kunt is het een evengrote last voor diegene die vergeven moet worden en diegene die niet kan vergeven en je draagt die last over op je nageslacht.

Gepost door: Life angel | 08-09-08

Reageren op dit commentaar

@LA over uw eerste zin: daar hebt ge in zekere zin gelijk in (naar mijn mening), maar ik kan Maike daarintegen ook begrijpen, afhankelijk hoe de belevenissen gebeurt zijn, kan het net andersom gaan werken, dat men alsmaar minder gaat vergeven net doordat men alles gaat begrijpen wat er geweest was, alles hangt binnenin zijn context af van het ervaren gebeuren. de tweede zin van u, moet toegeven dat ik effe er bij stil stond (maar dat ben ik al gewend van U :-) ): zelf ben ik er nog niet zo zeker van dat het een last zou kunnen zijn voor haar nageslacht, als het zo is, dan is het toch allang te laat, want haar nageslacht is al volwassen en oordeeld nu zelf binnenin hun gedragservaring. zou het wel een last kunnen zijn? ik denk eerder aan een verrijking om het menselijke gedachtegang verder te kunnen verruimen, uiteraard hangt alles af van hoe men het gaat opvangen als individu, hoe men de interpretatie gaat invullen van het gegeven wat het ook moge zijn. uiteraard met hetgeen wat ik nu als laatst vermeld gaat het moeilijk zijn om het objectief te gaan bekijken, want de grens van haat is hier heel nabij, welke haat het ook moge zijn. het is de kunst van elke individu om die haat achterwege te halen en enkel het vergeven of net niet te vergeven te achterhalen in het juiste perspectief, maar enkel die persoon die er daadwerkelijk er mee te maken heeft, kent of ervaard het juiste perspectief. het is enkel aan hun om te ervaren in hoe verre men zich opensteld ten op zichte van hun eigen, ten opzicht van hun eigen te bekijken in hoe verre men zelf objectief gaat benaderen. en ik denk dat Maike daar nu voor haar eigen heel open voor open staat, ook al zijn er soms invloeden van buitenuit die haar denken doet veranderen, wat niks mis mee is. ik heb het gevoel dat ze een onderscheid maakt tussen haat en het niet vergeven. (denkend aan de commentaar die ik ooit gegeven heb aan een bepaalde foto van haar).

Gepost door: watje | 08-09-08

Reageren op dit commentaar

De nagel op de kop watje!

Ooit haatte ik, maar van haat kwijn je zelf weg.
Haat dragen is de ergste vorm van zelfverminking...zo noem ik dat. Het vreet je op en je gaat eraan kapot.
Ik heb geleerd om geen haat te koesteren...wel om haters te negeren en me er heel goed bij te voelen.
groetjes :)

Gepost door: maike | 08-09-08

Reageren op dit commentaar

Misschien is de mensheid een goddelijke vergissing?

Gepost door: Martine | 10-09-08

Reageren op dit commentaar

@Martine :-) daar zegt ge zoal iet :-) mmm god dan toch niet zo perfect hé :-)

Gepost door: watje | 10-09-08

Reageren op dit commentaar

overdrachten conflicten kunnen evenzeer doorgegeven worden als last aan volwassenen hoor. Zelfs zeer onbewust of als die volwassenen dan weer zelf in verwachting zijn wordt het doorgegeven aan het volgende nageslacht. Hetzij via de gedachtengang of de gevoelens van de moeder of door het transgenerationeel geheugen. Hangt er dan wel van af in welke mate het een conflict of last is voor die volwassene hé. Onze ervaringen van elke dag spelen ook weer een rol op ons gedrag in de toekomst.

Dat je door een periode van woede moet om te verwerken is een normaal proces en volgens mij zelfs noodzakelijk, omdat het anders nooit echt verwerkt wordt en ergens blijft sluimren.

In zekere zin heb je als volwassene een keuze en toch sta je er versteld van hoe onbewuste opgeslagen informatie ons gedrag bepalen, zonder wij er weet van hebben.

Gepost door: Life angel | 10-09-08

Reageren op dit commentaar

@LA ben ik volledig mee eens :-)

Gepost door: watje | 10-09-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.