14-12-07

ontwijkende persoonlijkheidsstoornis II

achtergrond

Zoals deze persoonlijkheidsstoornis is gedefinieerd komt hij relatief vaak voor. Schattingen lopen uiteen van 1 tot 10 procent van de bevolking. Er lijkt een biologische kwetsbaarheid aan ten grondslag te liggen die met het temperament samenhangt. Er is veel overeenkomst met de afhankelijke persoonlijkheidsstoornis. Er kan heimelijk tevens sprake zijn van verslaving aan pijnstillende of kalmerende medicijnen.

Watje: ALS ik deze symptomen ZOU hebben dan ben ik dus niet helemaal zo uitzonderlijk. Een biologische kwetsbaarheid? Daar zit wat in, zeker wat betreft mijn temperament, maar wat bedoelt men nu precies met temperament en die biologische kwetsbaarheid. Als ik dit nu wist kon ik er beter op antwoorden, niet dus. Één ding kan ik al zeker en vast zeggen en op antwoorden: ik neem geen enkele pijnstiller (buiten dan wanneer ik koppijn heb), en geen enkele kalmerende medicijnen.

behandeling

Of psychotherapie helpt hangt helemaal af van het ontstaan van een goede samenwerkingsrelatie. Angst om afgewezen te worden kan de houding van de patiënt tegenover de therapeut zodanig kleuren dat de patiënt alleen maar bezig is zich zodanig te gedragen dat hij of zij denkt dat de therapeut het goed zal vinden. De therapeut moet zeer voorzichtig zijn dat hetgeen besproken wordt niet opgevat wordt als kritiek of afwijzing. Wanneer de therapeut de patiënt aanmoedigt om meer naar buiten te gaan en zich te begeven in voor hem of haar moeilijke situaties dan houdt dat ook een risico in. Een teleurstelling is namelijk het laatste waarop iemand met een ontwijkende persoonlijkheid zit te wachten.

Watje: in de VERONDERSTELLING dat ik dus deze ontwijkende persoonlijkheidsstoornis zou hebben. In eerste instantie heb ik zo al geen vertrouwen in eender welke therapeut, psycholoog of wat dan ook, dat wordt dus al moeilijk. Wat betreft die angst etc. ja dat klopt als een bus, doordat ik geen vertrouwen heb zal ik gaan toetsen wat hij/zij wilt horen. En inderdaad daar heb ik ook wel een raakpunt: een teleurstelling is inderdaad waar ik niet meer op zit te wachten, die heb ik al met hopen gehad.

Ps geachte lezers: ik praat nooit naar iemands mond tegenover anderen, ik heb wel degelijk mijn eigen mening.

In groepstherapie kan een patiënt ervaren welke beperkingen de persoonlijkheidsstoornis met zich meebrengt. Het zal moeilijk maar zeer leerzaam zijn dat deze beperkingen niet alleen voor de patiënt gelden, maar ook voor iedereen die de patiënt een warm hart toedraagt. Wanneer iemand met een ontwijkende persoonlijkheidsstoornis leert een beetje op te komen voor zichzelf en merkt dat dit gewaardeerd en beloond word, dan kan het zelfvertrouwen geleidelijk groeien.

Medicijnen tegen angst en depressie spelen bijna vanzelfsprekend een rol omdat angst zo'n belangrijk thema is. Mensen met een ontwijkende persoonlijkheidsstoornis kunnen ook gebaat zijn bij ß-blokkers zoals propranol (Inderal). Deze middelen verminderen de lichamelijke verschijnselen van zenuwachtigheid als trillen, zweten en hartkloppingen. Deze middelen staan bekend om hun gebruik bij podiumangst.

Watje: tja: hier kan ik niet veel op antwoorden, tenzij ik altijd zal weigeren om voor zoiets medicijnen te nemen.

Conclusie van Watje:

Wie weet krijgt men mij toch nog ooit zo ver om in therapie (in het algemeen) te gaan, maar dan moet men verdomd overtuigd over komen.

Mijn conclusie is dat ik wel veel raakpunten heb, maar zelf geen ontwijkende persoonlijkheidsstoornis heb.

Commentaren

Watteken je bent idd de mens die je bent met je eigen
persoonlijkheid, wensen en verlangens.
zelfs een schrink veranderd daar volgens mij niets aan, hetgeen in je diepe Ik zit.
medicijnen vond ik daar ook nog niet voor
dus gewoon even relativeren en je eigen weg maken.
zonnekes als altijd en ne dikke ... ;-)

Gepost door: Sunny-Kay//Diamond | 14-12-07

Reageren op dit commentaar

Hallo Watje Eigenlijk vind ik jou geen watje, maar een goed mens. Dat zeg ik niet zomaar. Dat leid ik af uit je reacties, die jij geeft. Ik geloof ook niet in peuten :-) Blijf wie je bent. Met al je teleurstellingen, die je te verwerken kreeg. Is het heel normaal dat je nu voorzichtig handelt. Lieve groeten,

Gepost door: Joke | 14-12-07

Reageren op dit commentaar

watje, dan denken en voelen we hetzelfde?
bedankt voor je bezoek
waneer in real?
joz

Gepost door: joz. | 14-12-07

Reageren op dit commentaar

Hmmm, biologische kwetsbaarheid en temperament... met andere woorden hoe gevoelig je bent en hoe fel (heftig) je reacties (kunnen) zijn. Uitzonderlijk? Als je het mij vraagt heeft 90% er in meer of mindere mate 'last' van. Als je er idd echt last van hebt zou therapie mogelijk wat handvaten kunnen geven, maar uiteindelijk moet je (wij... een ieder die er last van heeft) het zelf toch doen. En medicijnen om de lichamelijke verschijnselen te onderdrukken? Waarom zouden we? We zijn mens, en het zijn toch normale, menselijke reacties?
Liefs,

Gepost door: Nantie | 14-12-07

Reageren op dit commentaar

hallokes degelijke professionele teksten heb je blijkbaar gekregen. Het is uiteraard je eigen keuze wat je van jezelf vind en wat je al dan niet wilt veranderen of verbeteren. Het leven is sowieso een leerproces zowel voor jong als oud. Je hebt altijd wel raakpunten. Dit geeft je dan de mogelijkheid om te trachten anderen beter te begrijpen als er die raakpunten zijn.

Gepost door: Life angel | 15-12-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.