04-10-07

de kracht van het kleine geschenk

iedereen wordt wel eens overstelpt met geschenkjes -alléz de meesten toch- , groot en klein, bij verjaardagen, zieken, cummunies enz. maar dikwijls zit de kracht van het geschenk in het kleine, geen duur speelgoed, geen dure ring of wat dan ook.

wanneer men niet weet wat je moet kopen worden er traditiegetrouw dikwijls naar een fles wijn, een fruitkorf en weet ik veel wat nog allemaal gegrepen.

het is het symbool wat telt, en hoe het geschenkje werd gepresenteerd. bij de eerste communie van het zoontje van mijn jongste broer heb ik hem één appel cadeau gegeven die weleenwaar zodanig verpakt was dat je niet kon zien wat het was, want het verrassingseffect is wel belangrijk. hij was in ieder geval enorm enthousiast met zijn cadeautje (bravo), niemand mocht eraan komen, het was "zijn" appel, ook al waren er nog genoeg appels in huis.  het ging zelfs verder: s'anderendaags in zijn schooltje werd er verteld wie wat iedereen zoal heeft gekregen: die éne appel was het gespreksonderwerp van de dag, er werd die ganse dag enkel over die éne appel gesproken werd ons later verteld door de juf. tot zelfs op het einde van de week kwam die appel nog eens ter sprake, is dat niet fantastisch.

op bezoek in de kliniek van mijn schoonzus bij de geboorte van mijn petekind heb ik haar één praline verpakt in een doosje waar normaal een ring in thuis hoort gegeven. desondanks alle andere traditionele cadeau's zoals ne halve kg praline, wijn, fruitkorf en bloemen was het net die éne praline die zoveel inpakt heeft gehad. ik heb van haar een enorme appreciatie  gekregen. die éne praline smaakte ook 100 keer beter dan de anderen, ze heeft genoten van die praline.

en om eerlijk de waarheid te zeggen hebben het enthousiasme van dat manneke en de appreciatie van mijn schoonzus mijzelf ook deugd gedaan. 

15:41 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (14) | Tags: geschenk |  Facebook |

Commentaren

;-) zo vaak is het de géste die telt en welgemeend is.
qua originalitiet heeft het een aparte demensie gekregen
erg mooi watje
liefs BB

Gepost door: Black Bird | 04-10-07

Reageren op dit commentaar

't Zit 'em vaak in de kleine dingen hé... De hoeveelheid, of de grootte speelt geen belangrijke rol... of zou geen belangrijke rol mogen spelen.
Het feit dat iemand aan je denkt op speciale dagen, volstaat voor mij!
Ik hoor mijn man, als hij dit leest, al schreeuwen.... 'Ja Hallo M. , gij moogt dat zeggen'...
Ik hou natuurlijk ook van grote en mooie cadeaus, maar.... ik moet er iets mee kunnen doen hé! Maar een lief woord kan mij evenzeer beroeren....!
Hangt af van de situatie vind ik.
Alleszins moet het gemeend zijn... Ik weet ook dat ik alle dure en mooie cadeaus van mijn man, gekregen heb met het hart op de juiste plaats omdat hij wil dat ik gelukkig ben en niks tekort kom! En dat apprecieer ik ook, evenwel als de zelfgemaakte cadeautjes van mijn zoon!

Fijne dag nog!
Groetjes,

Gepost door: M&M | 04-10-07

Reageren op dit commentaar

M&M je hebt volkomen gelijk M&M, maar zoals je zegt, ook duurdere cadeaus kunnen geapprecieerd worden, zolang idd het gemeend is. en zoals je zegt hangt het van de situatie af. uiteraard heb ik hier in de beide gevallen nadien het eigenlijke cadeau gegeven.
@ BB: amai niet, je had die sfeer eens moeten zien (of eerder voelen) op dat moment, het had heel zeker een hele andere dimensie gekregen, gewoonweg heerlijk.

Gepost door: watje | 04-10-07

Reageren op dit commentaar

De manier waarop is zeer belangrijk. Wij zijn al te veel gewoon aan dure cadeaus, dat zegt niets meer!
Groetjes

Gepost door: Ilona | 04-10-07

Reageren op dit commentaar

kado Ik weet wel zeker dat er kinderen zijn die om die reden het kind van je broer hebben uitgelachen.
Dat er in de school over gesproken werd geloof ik maar wat graag en dat het een verrassing was ook.
Ik ben het helemaal met je eens dat je de waarde van een cadeau niet kan afleiden uit de kostprijs of de grootte ervan en 1 kleine attentie vaak veel meer doet dan een bombastisch cadeau maar in het geval van de appel voor de eerste communicant stel ik me toch vragen.Maar ik was er uiteraard niet bij .
Kinderen van 7 weten vaal al er goed wat ze graag willen en vooral wat niet. Bovendien verglijken ze ook met elkaar.
De praline vind ik dan weer wel helemaal fantastisch .

Gepost door: Duvel | 04-10-07

Reageren op dit commentaar

Die praline is een perfect voorbeeld om aan te tonen dat de meest voorkomende zaken specialer worden als je ze aangeboden krijgt in een unieke vorm. Die ene praline zegt even veel of zelfs meer dan een halve kilo.
Kleine geschenkjes, kleine dingen zeggen met eenvoud wat een groter geschenk met meer maar onnodige show zegt. Het is net de eenvoud die charmeert en die de mens het meest tevreden maakt. Waarom overvloed als het met eenvoud zo veel mooier gezegd kan worden?

Gepost door: Carmen | 04-10-07

Reageren op dit commentaar

Ontroerend Toen ik dit las, voelde ik echt ontroering. We zijn zoveel gewoon geworden, eigenlijk dat je kleine dingen ontwent raakt. Ik vond het verhaal van die appel mooi, maar persoonlijk zou ik nu niet kiezen om een appel te geven maar iets dat blijft, zodat het een herinnering is dat tastbaar is. Alhoewel dat de herinnering aan het gebeurde precies ook al iets is dat blijft. Dit doet me wel nadenken :)
groetjes

Gepost door: ambereyes | 04-10-07

Reageren op dit commentaar

appel uiteraard heeft het zoontje van mijn broer achteraf van mij zijn echte cadeau gehad.
en nee hoor duvel, hij werd niet uit gelachen in zijn school, in tegendeel, iedereen was spannend naar zijn verhaaltje aan het luisteren over zijn appel. zelfs de andere kinderen vonden het op de een of andere manier wel speciaal. het werd door iedereen positief onthaald in zijn klasje. (kinderen worden niet altijd uit gelachen). dat hij niet uitgelachen werd is waarschijnlijk te danken aan het enthousiasme hoe hij zijn verhaal vertelde.

Gepost door: watje | 05-10-07

Reageren op dit commentaar

eenvoudige kleine dingen zijn soms het mooist om te krijgen,
omdat daar dikwijls meer de echte gemeendheid van uitstraalt dan van het dwangmatige grotere cadeau

Gepost door: life angel | 05-10-07

Reageren op dit commentaar

schoolvoorbeeld Dit valt me tegen van jou watje . Het is een schoolbeeld van manipulatie door onvolledige informatie te geven. Uit je post laat je uitschijnen alsof je cadeau bestond uit het geven van 1 appel. Het ging je tenslotte om de waarde van de intentie van het gegeven cadeau. Uit je commentaar op mijn reactie blijkt nu dat je nog meer cadeaus gegeven hebt en dat het niet beperkt bleef bij die ene appel. Tja, dan doe je je eigen postje de das om natuurlijk en geef je de lezers een vertekend beeld van de feiten. Je cadeau was meer dan die ene appel en niet zo klein als je laat uitschijnen . Flauw van je (zonder het afbreuk doet aan de waarde van kleine attenties). Het zet je geloofwaardigheid, voor mij althans, in vraag.

Gepost door: Duvelm | 05-10-07

Reageren op dit commentaar

Wie het kleine niet begeert is het grote niet weerd. Tof gevonden van jou.

Gepost door: Annick | 05-10-07

Reageren op dit commentaar

duvel je hebt gelijk, het was door uw reactie dat ik het ook pas gezien heb dat mijn info niet compleet was, waarvoor mijn verontschuldiging. zal nog wat completer zijn: hij heeft zijn cadeautje een paar weken later gehad. (waarom later, daar hed ik zo mijn redenen voor, maar dat is privé)

Gepost door: watje | 05-10-07

Reageren op dit commentaar

chapeau je oprechtheid siert je.

Gepost door: Duvel | 05-10-07

Reageren op dit commentaar

Ik denk dat cadeau moet iets zijn dat het krijger kan gebruiken, bv als baby geboren wordt koop je dan iets dat baby kan gebruiken, of voor klein kind een speelgoed of goede uitrusting voor school... meer nuttigs...

Gepost door: Alex | 28-09-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.