02-10-07

een verhaal over vriendschap

op een gegeven moment komt de collega van mijn broer ons contacteren aan huis. laten we hem M noemen. M zat plots in een diepe put. zijn vrouw heeft via het internet iemand anders leren kennen en is het ook af gebold. ze heeft iemand leren kennen die toch een dikke 200km van hun thuis woond. M en zijn vrouw (laten we ze V noemen) hadden een dochtertje L. hun huis die ze zelf hebben gezet was nog maar net klaar, er waren nog werken nodig binnen.

ik praat niet over wie schuld is of niet, want daar gaat het niet over. maar er komt een scheiding, zelfs een vechtscheiding, en vooral over het hoederrecht van de dochter. M heeft zelfs een privédetectief en weet ik wat nog allemaal in gehuurd om aan te tonen dat V vreemd ging (wetten zijn nu wel veranderd). dan was er nog eens het gevecht over de bezoekregeling en die toestanden voor dochtertje L die regelmatig niet werd na gekomen wat de rechter had beslist.

dit heeft ca drie jaar geduurd, mijn broer en ik hebben enorm veel vrije tijd opgeofferd (met plezier) aan M, we hebben hem op alle mogelijke middelen proberen te helpen onvoorwaardelijk. niet elke dag van de week, maar het scheelde niet veel of M was bij ons. dan op cafee, dan naar de cinema, dan hem meerdere keren geholpen met transport wanneer hij ergens naar toe moest, want intussen had hij een accident gehad waar hij een rugletsel op liep. in die drie jaar hebben we een vriendschapsband opgebouwd, tenminste dat dachten wij. we hebben voor hem dag en nacht klaar gestaan, onvoorwaardelijk en we hebben er nooit iets voor terug gehad wat natuurlijk niet hoeft. zelfs toen wij hem overal heen brachten hebben we uit eigen tassen betaald met alle plezier (we willen er ook niks voor hebben)

heel plots totaal onverwachts hoorde we van hem niks meer, van de ene dag op de andere.  na meerdere keren dat wij M contacteerden om te weten hoe het met hem was, nooit reactie meer gehad, we zijn zelfs naar zijn ouders gereden en bij hem thuis, maar was er niet meer te bereiken. we hebben het een paar maanden vol gehouden om toch maar in contact te komen, is er ies ernstigs gebeurd? nee achteraf hoorde we dat hij een vriendin heeft leren kennen. fijn voor hem, en we gunnen het hem ter harte, dat hij dan zijn tijd geeft in zijn nieuwe relatie is normaal, maar moet hij dan plots ons zo negeren en totaal niks meer laten weten?

maw: we hebben ons dus fel afgevraagd waar plots die vriendschap is gebleven, wat het hem betekent. onze vriendschap naar hem toe was er nog, zonder iets terug te verlangen.

 

 

15:13 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

Commentaren

een reactie op voorhand ik hoop dat het wat duidelijk was.
btw: we hebben zelfs meer voor M gedaan dan wat ik hier heb beschreven.
M was niet het enige geval, we hebben het meerdere keren aan de hand gehad bij andere personen in andere omstandigheden. dan vind ik het maar normaal dat ik mijzelf dan de vraag ga stellen over vriendschap. en op den duur begin ik toch te geloven (nee ben er al van overtuigd) dat het blijkbaar aan mij ligt.

Gepost door: watje | 02-10-07

Reageren op dit commentaar

Een typisch voorbeeld over ikke en de rest kan stikke mentaliteit he watje.
In feite is het al zo oud als de mens maar nog nooit zo cru aanwezig als heden ten dage.
lieve groet

Gepost door: Ellen | 02-10-07

Reageren op dit commentaar

... Zo gaat het spijtig genoeg in vele gevallen...
Mensen weten je maar al te goed wonen wanneer het hen tegenzit. Eens zij het 'geluk' weer denken gevonden te hebben hoor je van hen niks meer...
Nochtans... ik hoor mijn vrienden liever 'blij en gelukkig'... ik deel liever hun 'lief' dan hun 'leed'.
Ik wil er op elk moment van de dag voor hun zijn als ze me nodig hebben, maar ik hoor graag iets van hen terug als het hen weer 'ok' is.
Ik kan mij voorstellen dat je jezelf vragen gaat stellen in deze situatie.. Dat is normaal, maar het ligt zeker niet aan jou, wel aan hun hoor!

Fijne dag nog!
Groetjes,

Gepost door: M&M | 02-10-07

Reageren op dit commentaar

Owla, ik zie net je reactie.
watje, denk aub niet zomaar dat het aan jou ligt!

Gepost door: Ellen | 02-10-07

Reageren op dit commentaar

de essentie de essentie van mijn verhaal is niet het verhaal op zich, het is niet de bedoeling om dit verhaal de projecteren op op andere verhalen: de essentie was om het feit dat ge plots niet meer van iemand iets hoort.
dit is geen reacties op de reacties die er reeds zijn geweest op deze post, maar heel algemeen bedoelt.

Gepost door: watje | 02-10-07

Reageren op dit commentaar

watje,ik kan in je gevoelens komen... wie zich kwetsbaar opstelt
en zo open en bloot meen ik je aan te vpelen
zal vaak de bluts met de buil ontvangen.

probeer toch te puren naar vriendschap man.

wat je ooit voor M deed kan niemand je meer afnemen
ergens spiraalt dat de wereld rond.


hopelijk daar eens ooit lang met jou over te luisteren en te praten.
ondertussen
don't give up!!!

Gepost door: joz. | 02-10-07

Reageren op dit commentaar

Gezegde Bij ons zeggen ze dan :"veel te goed is half zot". Vind het echt wel schandalig dat iemand die je helpt je daarna laat stikken als het beter gaat.
Zo iemand kan je geen vriend noemen, dat was een bedrieger of profiteur. In elk geval is er met jouw geweten niks verkeerd. Jullie hebben alles gedaan wat je kon doen.
Trouwens, weet niet of je nog altijd graag Black Sabbath hoort, maar hebben met Dio als zanger nu fantastische live DVD uit als 'Heaven and Hell'
Groetjes

Gepost door: Breeg | 02-10-07

Reageren op dit commentaar

mooi verhaal vriendschap is niet bindend. Je hebt hem geholpen toen hij het nodig had. Nu heeft hij het geluk terug gevonden en heeft ie geen hulp meer nodig en zie of hoor je niets meer van hem. Omdat je onbaatzuchtig was is dat geen probleem vind ik maar hij had wel wat dankbaarheid kunnen tonen toen hij het geluk terug tegenkwam.
Het probleem met het verhaal dat je hier vertelt is dat je slechts één kant van het verhaal hoort. Niet dat ik je niet geloof maar het zou een vollediger beeld geven als wij zijn kan van het verhaal konden horen. Mss zou hij zijn fout wel toegeven en zich verontschuldigen

Gepost door: Duvel | 02-10-07

Reageren op dit commentaar

het ligt zeker niet aan jou hoor Watje maar het is een algemeen gegeven, daarom neem ik het woord vrienden of vriendinnen ook niet gemakkelijk in de mond. Vele kenissen of netwerken zoals het in een blad stond beschreven. Een eerlijk iemand zorgt er dan tenminste voor om de balans in evenwicht te houden maar zo zijn ze niet allemaal. Maar het kan ook zijn dat deze persoon waarover je spreekt niet herinnert wilt worden aan zijn slechte periode en als hij contact met je zou opnemen dit ook automatisch de slechte herinneringen naar boven zou halen en die periode dus wil afsluiten. Naar jou toe is het natuurlijk niet mooi om dan niks terug te doen, maar daarom beter zelfstandig te zijn en niemand nodig te hebben, of zo min mogelijk, dan kunnen ze je ook niet meer pijn doen.

Gepost door: life angel | 03-10-07

Reageren op dit commentaar

Je verhaal komt zo bekend voor...spijtig genoeg.

Gepost door: Nadia | 03-10-07

Reageren op dit commentaar

Hallo watje, ik kom af en toe nog eens lezen en reageren als het mag, want de reacties van m'n blogje sluit ik deze nacht.
En denk eraan he, jij bent jij...dus uniek!
lieve groet

Gepost door: Ellen | 03-10-07

Reageren op dit commentaar

@Breeg ik hoor black sabbath nog steeds graag, ook waar Ronnie de zanger is. heb ook cd's van Dio.
diene dvd? moet ik nog zien, zie ze liever live on stage, maar is tegenwoordig stront duur.

Gepost door: watje | 03-10-07

Reageren op dit commentaar

klote!!!!! wat voor een stom kloteverhaalke was da man!! omg!!!! da kan ik zelf ook schrijven.... trouwens M. L...... weet ik veel wat nog allemaal dat kan ik zelf ook schrijven!!!!!

Gepost door: ankytj | 25-11-07

Reageren op dit commentaar

@ankytj het verhaal is waar, M en L is omwille dat ik geen namen wil noemen. dat gij dat ook kan schrijven, waarom niet, iedereen kan dat, heb nooit beweerd dat ik een schrijver ben. heb enkel maar dat geschreven wat er gebeurd is zonder te zeer in detail te gaan, maar je hebt de misschien de essentie van het verhaal gemist. ik kan maar moeilijk wat gaan bij fantaseren om het verhaal meer power te geven hé..
eu wat is omg...?

Gepost door: watje | 25-11-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.