31-08-07

groot verlies: micheal jackson

deze morgen op de radio: Michael Jackson op 65 jarige leeftijd overleden. hiermee verliezen de biervrienden een zeer waardevolle medestander voor het behoud van onze belgische biercultuur internationaal.

08:48 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) | Tags: groot verlies, micheal jackson |  Facebook |

30-08-07

ontnomen kans voor de moslims

de burgermeester van brussel blijft de betoging "tegen het moslimisme" weigeren.  op die manier ontneemt hij de hele moslim gemeenschap de kans om te laten zien dat hun godsdienst vredelievend is. het is een gemiste kans.

20:01 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: moslims |  Facebook |

29-08-07

leven op mars

men heeft tekenen gevonden van eventueel leven op mars. natuurlijk is er leven op mars, ik ben er ééntje van.

21:46 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) | Tags: leven op mars |  Facebook |

lonenkritiek

kritiek op uw loon, is kritiek op uw baas hebben

maar is dat wel altijd zo?

bazen vinden van hun eigen dat ze te weinig verdienen, maar dat hun "onderdanen" te veel verdienen. 

10:45 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

28-08-07

zwarte zondag!

men krijgt het geld niet verdeeld onder de walen en de vlamingen, er kan dus geen regering vormen, mogen we hier dan ook niet spreken van "een zwarte zondag" destijds op de verkiezingsdag? of is diene staatshervorming dan toch een zware tobber? maar wat vind de bevolking ervan?

yep, het is een zwarte zondag met terugwerkende kracht en dat zonder het vlaams belang. 

19:39 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: zwarte zondag |  Facebook |

24-08-07

blogronde

aan de bloggers waar ik regelmatig eens kom piepen:

daar ik compleet emotioneel leeg ben, ik ben mijn dierbaarste, mijn alles kwijt zonder ik ze ooit heb gehad door mijn eigen schuld (en nee het gaat niet over een overlijden). op de blogs lees ik wel de woorden, maar de inhoud niet meer. dan heeft het dus ook geen zin meer om ze te bekijken hé. mss kom ik wat sneller terug, of mss duurd het wat langer, we zullen wel zien. 

groetjes en salukkes 

10:28 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (24) | Tags: blogronde |  Facebook |

23-08-07

stroptest

momenteel voel ik mij belabberd (en aub kom niet af met troostende woorden waarde bloggenoten), ik tril in mijn handen, mijn benen, kruip effe op mijn knieën over de plankenvloer van mijn koninkrijk, de goesting om nog verder te werken is nu helemaal verdwenen, maar ok ik moet verder. voor de meesten is het een raadsel, maar de waarom ik mij zo voel wil ik hier niet kwijt. ja, vandaag eens mijn stropje gaan testen aan de trapleuning of die wel sterk genoeg is, ja ik denk van wel, al zal mijn trap wel wat kraken, de strop op zich die werkt, die hoef ik niet te testen, daar ben ik zeker van. maar goed, sarcasme een beetje opzij duwen en get to the point

aan alle moslimleiders over de hele wereld: wanneer jullie mensen aansporen om zelfmoord te plegen via voornamelijk bommen aan het lichaam dan zou ik zeggen: pleeg eerst zelf zelfmoord om zo het goede vb te geven, zo zijn er vier vliegen in een klap: ge zijt als martelaar direct bij god of allah, er zijn geen andere zelfmoordenaars meer nodig want ge kunt het hun niet meer aansmeren en er zijn geen onschuldige slachtoffers meer. een mooi neveneffect is dat de wereld ook direct verlost is van dergerlijke individuen die enkel chaos, haat en weet ik veel wat nog allemaal zoas jullie willen voortbrengen, en word er op die manier geen misbruik gemaakt van jullie koran.

13:59 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

22-08-07

welkom blogger, blogster

na een mailtje met een andere blogger, blogster hadden we het indirect over het blogwereldje in het algemeen. er is mij iets opgevallen dat veel bloggers een welkomst zinnetje plaatsen als reactie op de eerste post van een nieuwe blog waarvan dan duidelijk is dat de verwelkomer de tekst nog niet eens heeft gelezen. 

een fictief voorbeeldje: hallo, ik ben trilla-trillo en ik ben opgestart met een blog nadat ik er enkele heb gelezen, om mijn pijn neer te pennen in de hoop dat ik hier wat steun kan krijgen, mijn psychiater brengt geen toelaas en maakt mij nog gekker. vorig week is mijn grootmoeder gestorven, net één week voor dat het hondje van mijn zoon is overleden, omver gereden door een fietser die strondzat was. mijn vader zit momenteel op de intensieve en krijgt nu zijn 5de bestraling, hij heeft longkanker. ik kan niet meer verder, ik ben pas ontslaan net nu dat we ontdekt hebben dat mijn vrouw leukemie heeft, niet zo erg, maar de operatie zal naar verwachting 6 miljoen belgische franken (sorry) kosten, waarvan wij maar 1% van de ziekenkas terug betaald krijgen. zoals pech nooit alleen komt heb ik deze middag een accident gehad, mijn wagen péretotal. ik ben niet in fout, maar daar ben ik vet mee. mijn dochter van 16 is nog niet boven haar pijn wat begrijpelijk is, ze is afgesloten van de wereld, en dat door een kerel die denkt dat hij overal kan op kruipen, ja mijn dochter werd verkracht.  ik kan niet meer, moet ik zelfmoord plegen zoals mij broer het reeds heeft gedaan? ik weet het niet, maar dat is dan voor het volgende postje.

dan krijg je als reactie: zonnige groetjes en welkom op het blogland en nog veel plezier met uw blog  (en nog ne hele boel andere formuleringen). hallo???dan vraag ik mij af of ze de tekst wel hebben gelezen, of is het maar enkel om te doen om zoveel mogelijk lezers naar hun blog te lokken??? sorry, maar ik vind dit een pijnlijke reactie voor de nieuwe bloggers met een probleem of wat dan ook.

14:15 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) | Tags: nieuwe blogs |  Facebook |

20-08-07

milieuvriendelijke ministers

onze ministers geraken er niet uit om een regering te vormen, en dan gaat het waarschijnlijk weeral om thema's waarvan de meesten nu niet echt wakker van liggen, maar goed, wat mij weer het meest op valt is dat we blij mogen zijn dat deze ministers die aan de ronde tafel (alléz ne lange rechthoekige tafel) zitten om een regering te vormen het goede voorbeeld geven en zeer begaan zijn met ons milieu en daarom met enorme milieuzuinige auto's rijden die dan nog betaald worden door de belastingbetalers.

voor hun is het alleszins zuinig 

20:19 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: milieuvriendelijke ministers |  Facebook |

19-08-07

gevecht voor een menselijk bestaan

jaren heeft het geduurd eer we eindelijk van het juk van katholicisme af zijn. en ik bedoel dan scheiding van kerk en staat, ontplooiing van elk individu zonder bemoeinissen van de pastoors, nonnekes en noemt maar op.

we hebben er voor gezorgd dat er een vrijheid is van godsdienst. zo hebben de moslims ook hun vrijheid gekregen om hun geloof in de islam te mogen beoefenen. gaat nu dit geloof de islam waarvan wij hun de vrijheid hebben gegeven onze vrijheden af nemen en de klok weer een dikke 50 jaar terug draaien? beseffen ze niet dat het de ondergang betekent van de democratie, van de vrijheid, van verdere ontwikkeling, van de luxe die wij opgebouwd hebben (en luxe vul je maar zelf in, kan heel ruim gevat worden) wanneer ze klakkeloos die idiote leiders van de islam volgen?

wij hebben ons eindelijk kunnen los trekken van onze idiote kerkleiders, gaat dat spel weer opnieuw beginnen, maar dan via de islam? nee daar bedank ik voor ondankbare.ik wil ons menselijk bestaan niet afstaan voor geen enkele godsdienst.

 

 

17-08-07

paardenkracht 2

na de verwachte en een paar onverwachte reacties hier dus nu paardenkracht deel 2.

de hamvraag was natuurlijk of het wettelijk mag en dat er dan ook de voorzieningen aanwezig moeten zijn. waarom niet de fiets? ik ben nu eenmaal bang van water, ik hou niet van nattigheid, en vooral niet wanneer ik kleren aan heb. naaks zie ik het al helemaal niet zitten en waarschijnlijk zal ik dan wel een ritje krijgen met een stationwagen of een busje zonder vensters richting gesticht in geel of sint truiden. nee, met de koets bij slecht weer dus, lekker droog en nog eens gezellig, en bij mooi weer op het paard. ik zie het ook niet zitten om mijn bakken bier te gaan halen met de fiets, ook daar verkies ik dan toch paard en koets. verharde wegen afschaffen en laten we slalommen in de bossen (of tussen de bomen), zo hoeven ze niet meer te kankeren over de wegentaks. met een paar afspraakjes kan je dan (met koets) paardpoolen gaan doen om het paardenverkeer wat in toom te houden. paarden zeiken nog niet zo overdreven veel, en de strond die kan men gebruiken als mest (is trouwens heel goed) of we kunnen deze omvormen tot bio-energie om stroom te voorzien in onze huizen. de parkingen voor paard en koets hoeven niet verhard te worden, of nog beter: de aanwezige parking ombouwen tot weide en laat daar de paarden maar grazen, gras afmaaien hoeft dus ook niet meer, wat ook weer al goed is voor het milieu. wanneer er geen verharde parkings meer nodig zijn heeft het dan ook nog eens als neveneffect dat we veel minder overstromingen zullen hebben door het regenwater dat anders naar de rioleringen afvloeit. er gaan weer ambachtelijke jobkes komen om de paarden te gaan beslaan. de maximum opgelegde snelheids-(traagheids)-limiet zal nooit overtreden worden.

boeren gaan ook weer een extra inkomsten hebben door het verkoop van granen, maïs, haver en verhuur van weiden. op lange termijn denk ik zelfs dat het goedkoper gaat uitkomen dan de wagen. maar moet paard en koets ook naar de jaarlijkse keuring? wat als een paard op hol slaat? ezels zou ik afraden, gek genoeg zijn het bij ons de bazen die de ezels zijn en die kunnen nogal koppig en averechts en vooral onlogisch zijn, nee, dus toch liever geen ezels, maar mss wel muilezels.

17:19 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) | Tags: paardenkracht 2 |  Facebook |

15-08-07

paardenkracht.

zullen we het eens hebben over paardenkracht, en dan bedoel ik het letterlijk. het leven wordt alsmaar duurder, voedingswaren zullen weer met 30% duurder worden en dat zal zeker nog maar het begin zijn. we zullen de auto meer en meer moeten laten staan om op den duur te kunnen gaan overleven, onze lonen die stijgen uiteraard niet, want volgens de unie van zelfstandigen en werkgevers (= de echte politieke machthebbers) verdienen wij te veel.

daar er tegenwoordig toch overal een overdreven gevaarlijke traagheids-limiet geldt op de baan en toch maar amper vooruit raken, en de wagen te duur gaat worden, waarom zouden we dan niet onze auto verkopen en met het paard naar het werk gaan, met of zonder koets, in ieder geval beter voor het milieu.

nu is mijn vraag: hoe zit dat met parkeren? mag ik mijn paard parkeren op de autoparking? moet de werkgever voldoende middelen ter beschikking stellen om uw paard te kunnen verzorgen en vast te binden, dan denk ik aan een weide, hooi-voorziening, zo'n stang waar men uw paard kan aan vastbinden, watervoorziening, etc. hoe zit het met de km vergoedingen? mag men wettelijk een paard gebruiken als transportmiddel om naar uw werk gaan? uiteraard is het natuurlijk te hopen dat agalev (groen!) ermee akkoord gaat, niet dat ze dan weer de paarden gaan taksen voor de uitwerpselen van de paarden. wat als iedereen massaal gaat over stappen naar het paardenmiddel? is dat dan geen verlies voor de melkende regering? gaan ze mss hoeve-taksen gaan invoeren?

om even over na te denken zou ik zo zeggen. 

 

18:53 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) | Tags: paardenkracht |  Facebook |

13-08-07

beledigingen

diegene die zich voor het minste beledigd voelen, beledigen uitsluitend (voornamelijk) hun eigen.

21:03 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: beledigingen |  Facebook |

beledigingen

diegene die zich voor het minste beledigd voelen, beledigen uitsluitend (voornamelijk) hun eigen.

20:47 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: beledigingen |  Facebook |

11-08-07

lezersbrief vanuit de usa

een lezersbrief vanuit de usa gericht naar de redactie van Zythos en ook gepupliceerd in de zytholoog. ik citeer:

op dinsdag 20 februari werd ons vanuit de vs volgende e-mail doorgestuurd:

geachte voorzitter

sinds september 1998 woon ik in amerika en ben niet goed op de hoogte geweest van wat  in belgie is gebeurd. gedurende deze periode heb ik met het idee gespeeld om bier te importeren hier. in de laatste twee weken heb ik wat meer onderzoek gedaan, eerst in amerika en vervolgens in belgie om tot de ontdekking te komen dat INBEV blijkbaar de belgische biercultuur wil vernietigen. ik ben blij dat ik Zythos heb gevonden. het is belangrijk om de individualiteit van elk belgisch bier te promoten. amerikaanse zythologen zijn erg onder de indruk van de kwaliteit van belgisch bier. belgie is bekend hier niet alleen voor de pralines maar ook voor het bier. laat het zo blijven zodat we de hele wereld kunnen laten zien wat belgisch bier is.

met geachte groeten,

......   ....... (naam staat op de zytholoog vermeld) 

 

no inbev

14:59 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: brief usa |  Facebook |

10-08-07

gesprek met god

ik weet niet meer wie de schrijver was, maar voor die ene keer door omstandigheden heb ik eens een boek volledig uit gelezen, een boek die ik ooit in bruikleen heb gekregen: mijn gesprek met god, of in die aard. niet dat ik een lezer ben, maar dat boek heeft mij wel geboeid, al had ik gewoon het idee dat de schrijver de pr-man was van het christelijk geloof, ne reclamemaker als het ware. hij had wel serieuze menselijke goed onderbouwde argumenten over het sociale politieke leven in de wereld, tenminste als de wereld niet groter is dan de VS, ja dat moet ik wel toegeven. hij vroeg antwoorden aan god himself.

vraag me niet waarom ik er nu plots terug aan moet denken, is het mss omdat er 20 000 mensen willen betogen tegen de islamitisering van het westen in brussel? of is het weer het gelul over god in het algemeen waarvan de christelijke leider (onze pope) die rode schoenen draagt en plots de benaming op zijn naam krijgt alszijnde ne modieuze geklede man, hihihi door die rode schoenen? komaan seg... alleszins andere schoenen dan tijdens zijn hitlerjügendperiode.

maar dat terzijde: jawel, jullie zullen mij niet geloven, maar ik heb ook een gesprek gehad met god, echt waar, we hebben gekletst en gekletst, ook over ons paterbierkes (hij vond dit wel een bijzonder geestelijk drankje), maar om ons verhaal kort te houden vroeg ik hem of wij eigenlijk er wel goed aan doen om te geloven in U (Hem-). antwoord van God (the almighty): maar nee waarde Watje, hoe komt ge erbij? als ik er was, was er zoveel ellende niet op aarde, dat weet je toch, hoe komt ge er in godsnaam aan? waarom zou ik toch leven creëren om elkaar op te eten? waarom zou ik een leven creëren die in een totaal van tijd dat de aarde bestaat maar een fractie van een tijd is om later in de eeuwigheid te gaan leven? voor wat is dat goed? nee Eerbiedwaardige Watje (met hoofdletter, amai alle eer aan mij) het is maar een illusie om te geloven dat er nog iets na de dood volgt, vergeet het maar. tenslotte besta ik nog niet eens.

voila sé, god heeft zelf gezegd dat er geen god bestaat, zo staat het geschreven (ook in de sterren). en ik kan het weten, ik heb met hem gesproken.

ps: ik heb eerbied voor mensen die wel geloven, het geeft hun dikwijls de kracht om verder te gaan, maar misbruik het niet. 

 

01:28 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

rumtopf vervolg 2

ja, we zijn weer ne stap verder: de abrikozen en perzikken zitten er ook in,de derde fles rum is bijna leeg en zit in de pot. het is te zeggen: de rum en niet de fles;-)

meer en meer begin ik na te denken over het hoe en wat ik ga doen om de bloggers die geïntereseerd zijn om af te komen: belofte maakt schuld en ik ben toch iemand die probeert woord te houden. (eu, ik ga wel eerst proeven of hij wel goed is...tegen dan)

en jawel ik heb er nog steeds van kunnen afblijven, maar die geur is al verleidelijk, mmmmmmmmm. 

toch noch effe dit: no inbev

00:51 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: rumtopf |  Facebook |

09-08-07

wraak is zoet?

wraak is zoet? uiteraard is wraak zoet, het kan wel een bittere nasmaak hebben, maar aanvankelijk doet het gewoonweg goed. maar wat is wraak? als ik denk aan mijn bergwandeling in Polen, was dat ook geen vorm van wraak? en het deed echt goed, er was zelfs geen bittere nasmaak. heb ik ooit echt wraak genomen? nee, want daar was ik telkens te laf voor. maar in mijn dagdromen heb ik dikwijls zitten uit te pluizen hoe ik wraak zou nemen op al diegene die mij op een al te groot onrecht hebben aangedaan. op den duur heb ik dit afgeleerd, want eigenlijk lost het niks op, ge maakt enkel u eigen alleen zieker, ge gaat op den duur u enkel concentreren op die wraak, die woede, die frustraties en ge gaat eigenlijk alle prettige dingen in het leven vergeten. bye wraakje.

wraak is ook een vorm van een rechtzetting omdat het recht zijn werk niet heeft gedaan, of omdat het recht blind is geworden, of omdat rechters niet iedereen hetzelfde behandeld, of omdat de politie geen reet doet, dat ge verplicht zijt het recht in eigen handen te nemen. ik denk aan het proces in frankrijk: 3 dochters (nog kinderen) werden jarenlang verkracht: de verkrachter krijgt alles samen max. 3 jaar, dus na 1,5 jaar is hij vrij. de moeder schoot nog net na de uitspraak op die verkrachter (ze vertrouwde dus het gerecht op voorhand al niet), zijt er maar zeker van dat op dat moment die wraak heel zoet heeft gesmaakt. moeder krijgt 20 jaar effectief???? dat was het bittere resultaat.

mannen die een ontvoering (ook van kinderen) begaan krijgen gemiddeld een straf van max. 5 jaar, maar de ontvoerder van die "toffe jongen" kreeg 20 jaar: klasse justitie??? brengt dat ook geen wraakgevoelens met zich mee?

zo zijn er duizend gevallen op te sommen: zou je op den duur geen wraak (gerechtigheid) nemen???

binnen in mijn eigen familiekring is er een gezinsdrama in de maak, politie, pshychaters, leerkrachten, kortom iedereen weet het, maar de vrederechter is bewust stekeblind waardoor niemand kan ingrijpen, zou je niet voor minder wraak nemen???gerechtigheid, ja over dit laatste is het voor jullie een raadsel, maar meer wil ik er niet over kwijt.

niet akkoord zijn met de huidige regering kan men afstraffen door niet meer op hun te stemmen. Vlaams Belang telt ongeveer 10% echte (zullen er zelfs minder zijn), maar toch hebben ze ca 30% van de stemmen en behoren ze tot één vande grootste partijen. zijn dit allemaal proteststemmen? ja, maar is dit ook dan geen vorm van wraak die voor vele zoet smaakt op die momenten hoe men de zuur gezichten ziet van de andere partijen?

ik weet wel dat ik hier nu niet echt heb gesproken over het zoette van de wraakneming, maar in de meeste gevallen zal wraak heel zoet smaken. het is alleen dat ge dan ook de gevolgen moet dragen en die zijn uiterst bitter: want wie denkt wraak te nemen omwille gerechtigheid word eens zo zwaar gestraft als diegene die het onrecht hebben aangedaan gesteund door alle machtshebbers. gelukkig is het niet altijd zo.

niet duidelijk? shoot:-)

ik haal hier voorbeelden om een impressie te geven, ge moet proberen u in te leven in bepaalde situaties om te zien dat wraak wel degelijk zoet kan smaken (nogmaals: zelf heb ik nog nooit en zal ook nooit wraak nemen)  

 

11:57 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: wraak is zoet |  Facebook |

07-08-07

optimistisch stokje 10

zoals meerder malen verteld is het moeilijk om iets te zoeken wat er niet is. er is mij dan toch nog iets binnengevallen over een feit die ik heb mee gemaakt nog niet zo overdreven lang geleden.

in de verte zag ik plots een motorrijder op een recht stuk fel zien vallen om de een of andere reden, ik was net onderweg om mijn collega te gaan helpen met zijn huis. achteraf zo vertelde hij mij heeft hij om een bepaalde reden zijn eigen moeten doen vallen. voor mij zag ik nog minstens 5 wagens die het ook hadden zien gebeuren: echter zij reden gewoonweg langs de intussen stil liggende dampende motor en reden gewoon door. de motor-rijder was intussen een paar meter verder geslierd in het gras langs de kant van de baan. net op het moment wanneer ik zag dat hij probeerde recht te staan ben ik heel snel achteruit gereden om dit deel van de baan te blokkeren met mijn vier pinkers op. ik ben dan te voet naar diene gast gelopen. na een tijdje stopte eindelijk ook andere voorbijgangers waaronder een dokter.

vermits het zondag was, was er natuurlijk bijna niemand meer te bereiken, ook niet de mechanicien (ne kameraad van motorrijder) om zijn moto te komen op halen. de dokter wilde de ambulance bellen maar ik heb hem gezegd dat dit idioot is omwille we er nu toch allemaal zijn en we sneller zijn om motorrijder zelf weg te doen naar de spoed. daar gaf dokter mij gelijk in en nee hij nam motorrijder zelf mee naar de kliniek.

echter één probleem: ongeacht ambulance of om hem zelf weg te doen wilde motorrijder niet vertrekken, hij wilde moto niet alleen achter laten. ik heb hem voorgesteld dat ik terug naar huis rij en mijn paardenremork zou halen om zijn moto op te halen en heb intussen andere passanten gevraagd om hier te blijven wachten tot ik terug was met de remork en ook om mij te helpen laden. daarna zou ik dan afkomen naar de kliniek. ik heb motorrijder op die manier kunnen overtuigen, zo gezegd zo gedaan.

tegen dat ik terug was en tijdens het laden van moto kwam er politie langs, blijkbaar waren ze opgeropen geweest, vertelde hun het verhaal en zij reden dan ook maar richting kliniek en dat ik ook naar ginds zou rijden.

éénmaal ik de in kliniek ben gearriveerd heb ik hem mijn nummer gegeven want ik moest toch nog naar de bouw van mijn collega. intussen was er wel zijn vrouw al.

nadien heb ik zijn moto naar hem thuis gebracht.

van de werken in de bouw van mijn collega was natuurlijk niet veel in huis gekomen, maar dit vond ik op dat moment belangrijker.

het was pas enkele dagen later dat ik tot mijn besef ben gekomen dat hij mij blijkbaar toch vertrouwde, hij wilde namelijk zijn moto niet achter laten, maar voor hetzelfde geld had ik hem zo kunnen mee pakken, ook de plotitie achteraf heeft op het moment zelfs niet naar mijn identiteit gevraagd, het was eigenlijk toch wel bizar.

 

ps @ shamrock: niet meer met die moeilijke dingen af komen hé :-) zijn ze allemaal goed gekeurd?

 

22:00 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) | Tags: optimistisch stokje 10 |  Facebook |

06-08-07

vertrouwen?

nu op dit moment voel ik mij een beetje opgejaagd wild maar dan in positieve zin, waardoor ik nu mss wat hitsig over kom, maar mss ook weer niet. eerst was ik aan het denken met wat ik eerst ga posten, over "vertrouwen" of over "wraak is zoet" of alle twee tegelijkertijd? nee, zeker splitsen al was het maar om mijn blog levendig te houden. zoals de titel het al zegt heb ik gekozen om eerst het item "vertrouwen" te posten. is daar een reden voor? nee helemaal niet, ik moest toch iets als eerste nemen.

hetgeen ik hier ga vertellen over vertrouwen is niet "de" waarheid, maar hoe ik met vertrouwen om ga en op de manier ik vertrouwen bekijk, aanvoel of ervaar, ja noem het maar hoe ge het zelf wilt. om zeker duidelijk te zijn, het woordje vertrouwen is gevallen op één van de reacties die dan weer de moeite zijn voor mij deze toe te lichten zonder er iemand op te viseren, niemand.

na de jaren heen heb ik veel te veel vertrouwen gegeven aan de verkeerde mensen die naderhand er gewoon misbruik van hebben gemaakt. soms gebeurt het nog wel eens dat ik mijn vertrouwen aan de verkeerde heb gegeven. het zou dan jullie niet verwonderen dat ik in eerste instantie met het oogpunt vertrek om gewoonweg niemand te vertrouwen. soms waag ik het nog, laten we eerlijk zijn als je een leven hebt waar ge niemand in kan vertrouwen is geen leven.

wat heb ik vooral geleerd: vertrouw zeker geen leerkrachten, geen flikken, geen collega's (of toch zeer voorzichtig zijn), maar zeker niet uw baas (en nog minder wanneer hij expliciet zegt: "mij kun je vertrouwen", want dan is het zeker opletten geblazen: dit vertrouwen wordt wel degelijk tegen u gebruikt, niet nu, maar dat komt nog), er zijn er nog een paar die ik kan opsommen, maar met deze had ik de ervaring dat het mij zuur is opgebroken door hun te vertrouwen.

ik zal nooit zeggen: "vertrouw mij". ik weet dat er veel mensen (irl) mij niet vertrouwen of laten we zeggen "mij niet in vertrouwen nemen", want dat is toch nog iets anders. mij goed, ik weet het. maar diegene die mij wel in vertrouwen hebben genomen weten dat mijn vertrouwen het waard is, maar ze weten ook dat ze niet met leugens af moeten komen. ze kunnen nog wel beroep doen om mij in vertrouwen iets te vertellen, maar zal hun wel niet meer vertrouwen en zal heel voorzichtig zijn met hetgeen ik hun in vertrouwen zou brengen.

iemand die ik ooit heb vertrouwd en ontdekt heb dat deze net niet te vertrouwen is, of mijn gegeven vertrouwen geschonden heeft, dan is het fini voor altijd. nu afhankelijk de uitleg zal ik mss laten we het woord vergiffenis gebruiken geven, maar zal toch om het zacht uit te drukken heel voorzichtig zijn en het zal lang duren eer ik het vertrouwen in die persoon terug zal vinden, maar zoals gezegd hangt het van de uitleg af.

dju: mijn tekst is weer langer dan bedoeld en zal dus ook maar stoppen.

 

23:23 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

05-08-07

de ik-vorming deel II

mijn voorgaande tekst was wat langer als gedacht, vandaar deze is gesplitst in twee delen (voorlopig).

mijn milieu: we zijn opgegroeid in een hele kleine gemeenschap om niet te zeggen een zeer kleine gemeenschap: 2 jongens (mijn broer en ik) en twee meisjes van onze leeftijd. anderen van onze leeftijd woonden gewoonweg te ver weg. we leefden ten midden van de walen die ons gewoon niet konden luchten. dus begonnen we uiteraard onze eerste haat te kweken het frans waarvan we nu spijt van hebben.

wanneer mijn ouders dan eens een bezoekje wilden brengen aan hun vrienden waar er ook kinderen waren rondom onze leeftijd mochten we nooit mee van mijn vader, want anders kon hij niet blijven plakken.

wanneer we dan eens toevallig in België waren net wanneer het geen schoolverlof was en dus effe voor een paar dagen in die school moesten gaan werden we door practisch alle kinderen weg gepest en uitgescholden als moffen, nazi's etc, we hebben het maar 2 dagen vol gehouden (mijn ouders hebben de ware reden nooit geweten). gelukkig heeft mijn jongste broer dit nooit moeten mee maken en heeft hierdoor dus ook nooit last van gehad.

éénmaal op school in belgie waren we de massa kinderen niet gewend en hadden we het moeilijk om contacten te leggen, we hadden het gewoon nooit geleerd en tenslotte waren we aangeleerd om vooral te zwijgen.

we zijn opgegroeid in een milieu van dat we ons eigen gedacht nooit hebben mogen zeggen, dat we moesten zwijgen en niet voor ons eigen mochten opkomen, vooral niet tegen eigen familie. deze ervaring hebben we dan ook nog eens mogen mee maken bij leerkrachten. mijn tante heeft ons letterlijk openlijk vierkantig uitgelachen omdat we het maar niet konden waarmaken in school, maar wij mochten ons niet verdedigen, we moesten zwijgen. 

assertiviteit: telkens als we dan toch waagden om onze eigen mening te zeggen of ons gedacht brak het telkens zuur op, vooral wanneer de leerkrachten expliciet vroeg om echt uw mening te zeggen werden we wel op de een of andere manier gekloot. hier hebben we geleerd dat we moeten proberen de gedachten van de leerkrachten te vinden en dan onze vertekende versie te geven, maar ze moet wel de mening zijn van de leerkrachten.

dit heb ik al meerdere keren aan de lijven ook ondervonden bij mijn werkgevers: blijkbaar mogen en kunnen sommigen wel assertief zijn, maar anderen niet, want gegarandeerd hebben ze u aan het pietje met iets anders, dus zwijgen. dit heb ik zelfs in mindere maten ook kunnen ondervinden in het avondonderwijs.

22:41 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) | Tags: ik-vorming |  Facebook |

de ik-vorming deel I

vanwege sommige reacties die ik niet heb verwacht zal ik hier zoals beloofd een kleine toelichting geven, een poging tot een verklaring waarom ik ben zoals ik ben. een personaliteit wordt niet enkel gevormd door aangeboren karakterieële kenmerken die zijn gevormd door genen, electronen, neutronen, etc, maar ook door het milieu waar men in groot gebracht wordt, en ja zelfs de belevenissen in de baarmoeder heeft zijn invloeden voor de latere ontwikkeling van het ik-zijn. daar heeft god, jesus, satan, lucifer, mozes, ahmed, mohammed of gelijjkeender wie dan ook maar iets mee te maken (kom ik nog wel eens op terug).  het milieu is hier bedoeld in de ruimste zin van het woord: opvoeding, school, kameraadschap, tv, radio, kortom alle dingen die men bewust en onbewust mee krijgt.

het is niet mijn bedoeling om hier de zielepoot uit te hangen, medelijden als ze er zou zijn is helemaal niet nodig, ik geef ook niemand de schuld (ook mijn ouders niet), tenzij mijzelf. het is een poging om enkele feiten te vernoemen en uiteraard ga ik niet heel mijn leven op de kaart brengen al is het niet veel, maar vertel enkel die dingen die min of meer betrekking hebben op de reacties die ik doelde.

feit 1: ik ben jammer genoeg een nogal verlegen type (zeker wanneer het betreft het andere geslacht), ne stille.

@Joke & Beesken: zelf heb ik er al meerdere keren gedacht, nu is het genoeg, nu denk ik alleen aan mijzelf (niet dat ik het nooit doe hoor), maar dan is er weer iets (of men vraagd mij iets) en vooral betreffende van de naaste familieleden, dat ik geen nee kan zeggen en laat mijn eigen dingen weer vallen, ik kan er niks aan doen, ik kan gewoonweg hun niet in de steek laten (al zijn er wel grenzen).

@Nancy: ik geniet heus wel van de kleine dingen hoor, vooral mijn dagelijkse hoeveelheid vitamienen B's met de daarbij horende jammer genoeg iets te calorierijke kazen, maar ze zijn toch zo overheerlijk onze belgische produkten. en nee ik verdiep mij helemaal niet in die bijbelse teksten, maar vind het wel heel boeiend.

rijkdom en uiterlijk heb ik ook nooit gehad, dus...

leerkrachten hebben mij geleerd om te haten. maar het heeft een averechts effect gehad, ik heb de leerkrachten gehaat omwille van hun attidude, omwille hoe ze met leerlingen omgingen enz, mijn haat is zo groot geworden dat ik pissig word wanneer ik weet als ik met een leekracht zou te doen hebben (mijn haat heb ik onlangs wel achterwegen gelaten). dat jij zo ne smeerlap zijt, denk ik van niet, het bewijst voor mij al veel daar ik uw blog volg, en dan nog ne vld'r, wat in mijn ogen nog ne extra handicap is (als ik dat woord mag gebruiken). ik wil maar zeggen dat ik in u wel een goede leerkracht zie.

@beate: ja een depressie, maar wat is een depressie? waar zit de grens? zijn er verschillende gradaties in depressies? is depressie ook stress? indien het ook stress is: ik had ooit een hardnekkige exceem, pas nadat ik het niet meer kon uithouden van de pijn ben ik naar een huidspecialist gegaan, ze heeft me verteld dat dit voortkwam door stress, ik heb haar vierkantig uitgelachen, ik geloof niet in stress, maar na analyse van mijzelf (ze heeft me wakker geschud) heb ik haar moeten gelijk geven. 

@LA: nee, ik weet niet wat een echte burn out is, heb ik ook niet beweerd hé. laten we zeggen dat ik werkmoe ben dan zoals je zelf zegt. nee, ik kon maanden aan een stuk niet meer slapen (was ook een reden van mijn blogstart). ik doe erzelf niks aan? nee, omdat ik het strijden heb opgegeven, het brengt alleen maar meer frustraties met zich mee. nee, ik kan geen andere cursussen volgen, daar ben ik gewoon te lomp voor, en dit is een feit. elk jaar heb ik al twee keer moeten doen om dan maar ne simpele A2 te behalen. mijn avondcursus in de materie die ik altijd heb willen doen, die mijn passie was, mijn droom, zelfs die heb ik meerdere keren geprobeerd te volbrengen, maar telkens gebuisd, soms moet je de conclusie treffen en stoppen met het vechten en gewoon opgeven. ik ben gewoon nergens goed in, en ik ben het ook moe geworden om te soliciteren, op brief nummer 200 ben ik gestopt ze te tellen. en nog een misverstand dat serieus mijn kloten begint uit te hangen: het is niet omdat ik bij mijn ouders nog woon, dat ik niks doe, dat ik nergens naar moet gaan kijken etc, ik doe zelfs meer dan getrouwde mannen met kinderen, dus kom daar verdomme niet meer mee aandraven, gij weet niet wat is zowel reeël als emotioneel om telkens deze shit aan te horen. (ik zorg al voor meer dan 4 miljoen mensen). en nee hoor, ik ben helemaal niet verwend, speak for yourself, wij hebben altijd aan de grens geleefd van de afgrond, wij hebben moeten vechten voor de knoopjes bij elkaar te houden (en nu nog), maar dat kon je niet weten.

dit is een deeltje als antwoord op die assertiviteitskwestie.

 

13:55 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: de ik-vorming |  Facebook |

03-08-07

niet verwachte reacties

omwille van de laatste reacties die ik op mijn postjes heb gekregen met name de "burn-out" en "optimistisch stokje 9" voel ik mij genoodzaakt om toch maar iets meer over mijzelf te gaan vertellen.

enerzijds vond ikzelf dat mijn stokje 9 vrij positief was, maar op de een of andere reden kwam deze dan toch weer negatief over, ik kreeg reacties net over het negatieve dan het positieve, of is dit maar een gevoel van mij? de feiten werden blijkbaar als een negativiteit bekeken of aangevoeld, zo heb ik het nooit aangevoeld of bekeken. het is nooit mijn bedoeling geweest om de zielepoot uit te hangen, maar enkel om feiten over mijzelf weer te geven. uiteraard ben ik wel ontroerd van de vele positieve reacties, weleenswaar van die aard die ik niet had verwacht.

in mijn volgende post zal ik trachten alles samen te vatten in één post om een antwoord te geven aan bepaalde reacties die ik heb gekregen. het zal gaan over assertiviteit, opoffering (die hebben we al gehad), mijn opvoeding (deels), zonder er een beklag over te doen, maar gewoon een schets te geven hoe alles ik heb mogen ervaren en die mij gemaakt heeft tot wat ik nu ben net door die ervaringen die ik heb mee gemaakt (en ja die zijn idd negatief). mss zal ook dan duidelijk zijn dat mijn nickname niet zomaar gekozen is, mss zal het dan duidelijk zijn waarom ik voor "Watje" heb gekozen.

nu alleen nog gaan nadenken hoe ik alles zou gaan moeten formuleren. nu moet ik gaan werken, de laatste nacht voor deze week.

zij die gaan werken groeten U.

21:21 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (15) | Tags: niet verwachte reacties |  Facebook |

02-08-07

optimistisch stokje 9

nu om eerlijk de waarheid te zeggen vind ik niet veel stokjes meer, maar goed, ik heb er dan toch nog eentje gevonden, het is niet veel soeps, maar ok, het is er weer eentje, al is het maar wat ge positief vind hé.

opoffering: door toch redelijk veel blogjes te lezen en zeker door het feit om mijn opdracht te vervullen van deze positieve stokjes ben je (ik) weer aan het graven in het verleden. ik ben nu op het besef gekomen dat ik eigenlijk al heel mijn leven heb opgeofferd (alléz dat is nu wel een groot woord) voor anderen, met name in den beginne voornamelijk voor mijn broers. ik heb bvb nog nooit (alléz 1 keer wel) oud naar nieuw gevierd, ik ben nog nooit naar fuiven geweest en noem maar op, daarintegen heb ik wel die nachten stand-by gestaan om zowel mijn broers weg te doen en ook om ze terug te gaan halen. ik heb altijd klaar gestaan voor bijna iedereen, men vraagt, ik draai. ik merk dat ikzelf nooit heb geleefd, maar ok, dat ligt aan mijn eigen.

niet dat ik mij nu nog opoffer (is gedeeltelijk nog steeds zo), maar waar ik mij nu wel bijzonder graag voor opoffer is als het volgt, en dit is dan mijn volgend positief stokje;-)

ik offer mij graag op om de pralines op te eten, ik offer mij graag op om te helpen het bier leeg te drinken, ik offer mij graag op om de chips op te eten, ik offer mij daarvoor zelfs ongevraagd op ten voordele van mijn vader die eigenlijk op dieet moet. is dit niet positief van mij? en ik probeer mij zelfs zodanig op te offeren dat er niet veel meer overschiet waardoor mijn vader zich zou kunnen in zondigen.

20:16 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: optimistisch stokje 9 |  Facebook |

01-08-07

burn-out

enkele jaren geleden had ik wel eens ooit gelezen over een burn-out. toen was ik nog jong en begreep eigenlijk niet wat een burn-out was of is. ik begreep de tekst wel, maar ik begreep niet dat je een burn-out kunt hebben of hoe het aanvoelt, ik kon het gewoon niet vatten. nu bekijk ik het iets anders, of het is te zeggen ik begin te snappen wat de proffesoren nu bedoelen, of het is te zeggen dat ik nu zelf kan aanvoelen wat het betekent een burn-out te hebben.

in hoe verre ik mij kan herinneren vertelde men telkens over een burn-out uit het oogpunt van een bediende, een kaderlid op welk echalon dan ook, maar ook bij arbeiders is dit het geval, daar spreekt men niet over.

het zou te maken hebben met geen carriere mogelijkheden (doorgroei), geen inspraak, een constante ééntonige werk dat je moet verrichten, kortom die dingen waarvan de geestdrift om nog te gaan werken aan het weg ebben is.

naar hetgeen ik nu weet kan ik mss oordelen over mijn eigen dat ik wel eens ne burn-out heb, tenminste dat gevoel heb ik. uiteraard spreek ik nu enkel in naam van mijzelf, het gaat om hetgeen wat ik zelf aanvoel, mee maak.

in den beginne vloog ik er in gelijk een gek, maar naarmate de jaren verstreken heb ik gemerkt dat hoe meer ik doe hoe minder goed ik word geacht. ik merk dat anderen die later dan mij begonnen zijn die dezelfde functie hebben als ik steeds opslag krijgen en zelfs de hoogste loonschaal toebedeeld kregen door geen enkele kloot te doen. ik moet mij steeds maar bewijzen om eventueel in een hogere loonschaal terecht te komen, ja ik weet wel dat ik in mijn begin kariëre een slechte naam heb geworven die ik maar niet kwijt geraak, terwijle anderen het in de schoot geworpen krijgen en hun nooit hoeven te bewijzen.

nu doe ik het anders, "is dit een burn-out?", ik pas nu de methode alla bazen. doe enkel wat ik moet doen en voor de rest kunnen ze me de boom in. ook hier heb ik leren relativeren, ja ik ben wel gene gattenlekker en zeker geen spion van de bazen, mss dat dat er ook wel wat mee te maken heeft.

 

19:27 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: burn-out |  Facebook |