05-08-07

de ik-vorming deel I

vanwege sommige reacties die ik niet heb verwacht zal ik hier zoals beloofd een kleine toelichting geven, een poging tot een verklaring waarom ik ben zoals ik ben. een personaliteit wordt niet enkel gevormd door aangeboren karakterieële kenmerken die zijn gevormd door genen, electronen, neutronen, etc, maar ook door het milieu waar men in groot gebracht wordt, en ja zelfs de belevenissen in de baarmoeder heeft zijn invloeden voor de latere ontwikkeling van het ik-zijn. daar heeft god, jesus, satan, lucifer, mozes, ahmed, mohammed of gelijjkeender wie dan ook maar iets mee te maken (kom ik nog wel eens op terug).  het milieu is hier bedoeld in de ruimste zin van het woord: opvoeding, school, kameraadschap, tv, radio, kortom alle dingen die men bewust en onbewust mee krijgt.

het is niet mijn bedoeling om hier de zielepoot uit te hangen, medelijden als ze er zou zijn is helemaal niet nodig, ik geef ook niemand de schuld (ook mijn ouders niet), tenzij mijzelf. het is een poging om enkele feiten te vernoemen en uiteraard ga ik niet heel mijn leven op de kaart brengen al is het niet veel, maar vertel enkel die dingen die min of meer betrekking hebben op de reacties die ik doelde.

feit 1: ik ben jammer genoeg een nogal verlegen type (zeker wanneer het betreft het andere geslacht), ne stille.

@Joke & Beesken: zelf heb ik er al meerdere keren gedacht, nu is het genoeg, nu denk ik alleen aan mijzelf (niet dat ik het nooit doe hoor), maar dan is er weer iets (of men vraagd mij iets) en vooral betreffende van de naaste familieleden, dat ik geen nee kan zeggen en laat mijn eigen dingen weer vallen, ik kan er niks aan doen, ik kan gewoonweg hun niet in de steek laten (al zijn er wel grenzen).

@Nancy: ik geniet heus wel van de kleine dingen hoor, vooral mijn dagelijkse hoeveelheid vitamienen B's met de daarbij horende jammer genoeg iets te calorierijke kazen, maar ze zijn toch zo overheerlijk onze belgische produkten. en nee ik verdiep mij helemaal niet in die bijbelse teksten, maar vind het wel heel boeiend.

rijkdom en uiterlijk heb ik ook nooit gehad, dus...

leerkrachten hebben mij geleerd om te haten. maar het heeft een averechts effect gehad, ik heb de leerkrachten gehaat omwille van hun attidude, omwille hoe ze met leerlingen omgingen enz, mijn haat is zo groot geworden dat ik pissig word wanneer ik weet als ik met een leekracht zou te doen hebben (mijn haat heb ik onlangs wel achterwegen gelaten). dat jij zo ne smeerlap zijt, denk ik van niet, het bewijst voor mij al veel daar ik uw blog volg, en dan nog ne vld'r, wat in mijn ogen nog ne extra handicap is (als ik dat woord mag gebruiken). ik wil maar zeggen dat ik in u wel een goede leerkracht zie.

@beate: ja een depressie, maar wat is een depressie? waar zit de grens? zijn er verschillende gradaties in depressies? is depressie ook stress? indien het ook stress is: ik had ooit een hardnekkige exceem, pas nadat ik het niet meer kon uithouden van de pijn ben ik naar een huidspecialist gegaan, ze heeft me verteld dat dit voortkwam door stress, ik heb haar vierkantig uitgelachen, ik geloof niet in stress, maar na analyse van mijzelf (ze heeft me wakker geschud) heb ik haar moeten gelijk geven. 

@LA: nee, ik weet niet wat een echte burn out is, heb ik ook niet beweerd hé. laten we zeggen dat ik werkmoe ben dan zoals je zelf zegt. nee, ik kon maanden aan een stuk niet meer slapen (was ook een reden van mijn blogstart). ik doe erzelf niks aan? nee, omdat ik het strijden heb opgegeven, het brengt alleen maar meer frustraties met zich mee. nee, ik kan geen andere cursussen volgen, daar ben ik gewoon te lomp voor, en dit is een feit. elk jaar heb ik al twee keer moeten doen om dan maar ne simpele A2 te behalen. mijn avondcursus in de materie die ik altijd heb willen doen, die mijn passie was, mijn droom, zelfs die heb ik meerdere keren geprobeerd te volbrengen, maar telkens gebuisd, soms moet je de conclusie treffen en stoppen met het vechten en gewoon opgeven. ik ben gewoon nergens goed in, en ik ben het ook moe geworden om te soliciteren, op brief nummer 200 ben ik gestopt ze te tellen. en nog een misverstand dat serieus mijn kloten begint uit te hangen: het is niet omdat ik bij mijn ouders nog woon, dat ik niks doe, dat ik nergens naar moet gaan kijken etc, ik doe zelfs meer dan getrouwde mannen met kinderen, dus kom daar verdomme niet meer mee aandraven, gij weet niet wat is zowel reeël als emotioneel om telkens deze shit aan te horen. (ik zorg al voor meer dan 4 miljoen mensen). en nee hoor, ik ben helemaal niet verwend, speak for yourself, wij hebben altijd aan de grens geleefd van de afgrond, wij hebben moeten vechten voor de knoopjes bij elkaar te houden (en nu nog), maar dat kon je niet weten.

dit is een deeltje als antwoord op die assertiviteitskwestie.

 

13:55 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: de ik-vorming |  Facebook |

Commentaren

Dag Watje Ik appreciëer heel erg wat je hier over jezelf neerschrijft, dank je daarvoor. Dat leerkrachten je leren haten, daar valt mijn mond bij open. Gelukkig ben jij verstandig genoeg om het anders aan te pakken. Ik kan en wil niet oordelen over jou, over niemand. Omdat je nooit alle achtergronden van iemand kent. Toch zou ik durven zeggen, dat jij jezelf geen schuld hoeft te geven. Een ongeboren kind is onschuldig, evenals een baby, peuter, kleuter enz.
Jij lijkt me een tof mens ! Meer hoeft dat voor mij niet te zijn. Ieder van ons heeft het al eens moeilijk. Jij komt er !

Gepost door: Joke | 05-08-07

Reageren op dit commentaar

@joke mmm, het is niet dat de leerkrachten de haat op zich mij hebben aangeleerd, maar door hetgeen ik heb mee gemaakt betreffende leerkrachten heb ik een veel te grote haat gekweekt op alles en nog wat, als het ware de enigste uitlaatklep die er mij nog rest. maar mijn toverwoord is nu relativeren, haat heb ik toch al een tijdje overboord gegooid, tenslotte word ge enkel alleen er zelf zieker door. nu voel ik mij veel beter, vandaar ook regelmatig mijn uitdrukking so what!
thx voor de appreciatie.

Gepost door: watje | 05-08-07

Reageren op dit commentaar

wel, stress kan leiden tot depressie. gradaties in depressie... depressie wordt getoetst aan een aantal kenmerken. maar de ene raakt er zo vanaf, de andere met pillen, de andere met therapie... ja, raar dat ik enkel reageerde op het 'negatieve' van je berichtje. beroepsmisvorming waarschijnlijk. :) ik offer mij thans ook graag op voor pralines. ;)

Gepost door: beate | 05-08-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.