08-01-07

kanker en humor

ik weet niet waarom ik er nu percies aan moet denken. mijn cd-wisselaar is overgeschakeld naar de cd van Megadeth "Crypticwritings", niet dat deze muziek of groep maar ook iets te maken heeft dat ik nu terug moet denken aan een zeer goede kennis van mij.

 

meerdere jaren geleden heeft een kennis van mij een zware chemo-kuur moeten ondergaan, nu nog moet hij uiteraard elk jaar op controle. maar na zijn chemo heeft hij zoals iedereen zijn haar verloren, een jaar later was zijn haar nog niet terug maar kon hij wel weer onder de mensen lopen.

 

niemand durfde (zelfs zijn beste vrienden niet) met hem te praten, uit schaamte, weten niet wat te zeggen, schrik voor hetgeen wat ze gaan zeggen, ze vinden hem zielig, ik weet het niet. ik ben dan op da gebied vlak af, of het hem aanstaat of niet en ik bevraag hem gewoon.

 

mijn broer, die goede kennis en ik zijn naar Rock Herk geweest, daar wat zitten rond lummelen, maar op een gegeven moment zag ik een kraampje waar ze ook maar alle soorten haarkammen verkochten. Ik zij tegen meneer kanker, komaan daar gaan we is naar kijken, ze verkopen er kammen. we gaan daar ongetwijfeld een kam voor U vinden, oh ja djue, ge hebt er nu geen meer van doen zegde ik er direct daarop tegen meneer kanker.

 

hij heeft zich gewoon krom gelachen (ik had bijna den ambulance moeten opbellen, hij bleef in zijne lach zitten), eindelijk iemand die ermee kan lachen zij hij, en mij te bekijken als een mens en niet als een zielig konijn. hij vond het fantastisch, uiteraard kent hij mij en weet hij dat ik zoiets niet zeg om iemand te kwetsen.

maar zoals meneer kanker zelf zegt, het is net dat soort humor dat hem recht houd.

 

humor is een zeer sterk geneesmiddel, of op z'n minst dat ge er u goed mee kunt voelen.

ge moet er natuurlijk tegen kunnen.

10:35 Gepost door watje in Liefde | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kanker en humor |  Facebook |

Commentaren

ja ik herken het gevoel om vermeden te worden als je kanker hebt.(of had, zoals ik) Ik vond het zeer pijnlijk.

Gepost door: beesken | 09-01-07

Reageren op dit commentaar

moeilijk het is dikwijls ook heel moeilijk als buitenstaander (hier bedoel ik diegene die geen kanker heeft) om te weten hoe men moet reageren, te weten hoe men moet praten, men heeft schrik dat men iets verkeerds doet of vooral zegt. iedereen reageerd er anders op. ik kan heel goed begrijpen de pijn van het vermeden te wordend (en vooral van beste vrienden) dikwijls pijnlijker is dan de kanker die men moet bestrijden. gelukkig heb ikzelf nog geen kanker. houden zo.
ps: er zitten verdomd knappe creaties tussen uw werk.

Gepost door: watje | 16-01-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.